Melden is niet vanzelfsprekend
Melding maken van misstanden waarvan we getuige zijn, is niet zo vanzelfsprekend. We kennen allemaal de verhalen over omstanders die toekeken zonder iets te doen. Of erger nog: die de andere kant op keken.
We vinden dergelijk gedrag allemaal onacceptabel, maar wat levert het je op als je een onregelmatigheid of misstand meldt, behalve dan dat je er zelf bij betrokken raakt?
Het is een natuurwet: de reflex van elke getuige is om uit zelfbescherming te zwijgen.
In een organisatie is er altijd sprake van een relatie tussen de getuige en de overtreders – collega’s of managers – en loopt hij/zij altijd het risico op repercussies. Het is niet eenvoudig om een getuige aan het praten te krijgen.
Er zijn maar weinig helden, zoals de vrouwen die Persoon van het jaar 2002 van Time Magazine werden, respectievelijk werkzaam bij Enron, Worldcom en de FBI. Een laagdrempelig systeem op basis van een realistische kijk op het menselijk gedrag is voor getuigen een minimumvereiste om naar voren te komen.














